Εκείνο το καλοκαίρι...

Ήταν Αύγουστος του 2002. Χαμένη κάπου στην πανέμορφη νύμφη του Θερμαϊκού για διακοπές. Θα μου πείτε. Χαμένη στο διάστημα είσαι έτσι κι αλλιώς. Εγώ απαντώ: ΗΜΟΥΝ ναι!

Δύο χρόνια μέσα σε sites, με εκατοντάδες γνωριμίες, αρκετούς καλούς φίλους, αλλά ουσιαστικά μόνη. Τρεις απόπειρες να κάνω κάτι μετά το χωρισμό μου στέφθηκαν από πλήρη αποτυχία. Δεν ψάχνω να βρω ποιος έφταιγε. Το αποτέλεσμα ήταν, πως ήμουν εγώ και το μαξιλάρι μου. Μάλιστα του είχα δώσει κι όνομα. ΜΟΝΑΞΙΑ! Έπαιρνα λοιπόν αγκαλιά την ΜΟΝΑΞΙΑ μου και κοιμόμαστε.

Και βρέθηκα στην Θεσσαλονίκη σε καλά φιλαράκια, έτσι για αλλαγή. Και είπα. Ας ξεχάσω για λίγο το user name μου κι ας φτιάξω ένα άλλο προφίλ. Κι έγινε.

Όπως γίνεται συνήθως, καινούριο προφίλ, πολλά μηνύματα. Ξεχώρισα ένα. Έγραφε κάτι, που με άγγιξε. Βοήθησε με να μην πέσω. Κράτα με ψηλά. Αρχίσαμε να αλληλογραφούμε 2 με τρεις μέρες πριν γυρίσω στην Αθήνα. Ήταν πολύ επιφυλακτικός αρχικά, αλλά εγώ είχα βάλει σκοπό να τον γνωρίσω. Του είπα την αλήθεια. Πως το προφίλ δεν είναι αληθινό και εξήγησα ποια είμαι. Δεν τον ένοιαξε που ήμουν και με άλλο όνομα. Κάτι που μέχρι τώρα, μόνο δεινά μου είχε φέρει. Η αλληλογραφία, συνεχίστηκε και στην Αθήνα. Ακόμα θυμάμαι την έκπληξή του, όταν πήρα το θάρρος να του ζητήσω το τηλέφωνό του. Τηλεφωνηθήκαμε. Τι κάνετε Δουλτσινέα μου; Με ρώτησε χρησιμοποιώντας πληθυντικό. Η αλήθεια είναι πως ο πληθυντικός δεν μου άρεσε αλλά το "Δουλτσινέα" με τσάκισε.

Συναντηθήκαμε με τον Δον Κιχώτη ένα Σάββατο του Αυγούστου. Επήγαμε στην Κηφισιά. Έτσι απλά, σαν να γνωριζόμαστε από χρόνια, ανοίξαμε τις καρδιές μας και μιλήσαμε για όλα όσα μας είχαν και τους δυο σημαδέψει. Βρήκαμε πολλά κοινά σημεία. Τόσα, που δεν καταλάβαμε πότε βράδιασε. Νόμισα πως η βραδιά τελείωσε, γιατί τίποτε δεν είχε δείξει αν υπήρχε ενδιαφέρον ανάμεσά μας παραπάνω από φιλικό. Επήγαμε σπίτι του, αφού εφοδιαστήκαμε με πίτσες και στρωθήκαμε να βλέπουμε ταινίες στο Home Cinema. Ο ένας στον ένα καναπέ κι ο άλλος στο άλλο, σχολιάζοντας όσα βλέπαμε.

Κάποια στιγμή κοίταξα το ρολόι και είδα πως η ώρα είχε πάει 4.30 τα ξημερώματα. Είχαμε κλείσει ήδη δωδεκάωρο μαζί. Κι όμως ήταν κύριος. Κάτι που δεν μου είχε συμβεί μέχρι τώρα. Σηκώθηκα να φύγω. Χαιρετηθήκαμε τυπικά αλλά εγκάρδια και συμφωνήσαμε να τα ξαναπούμε κάποια στιγμή. Έφτασα σπίτι μου και άνοιξα τον υπολογιστή. Ήταν μέσα. Αρχίσαμε πάλι την ανταλλαγή μηνυμάτων και κάποια στιγμή έγραψα. Χαίρομαι που σου έκανα εντύπωση σαν άνθρωπος, αλλά λυπάμαι που δεν σου έκανα σαν γυναίκα. Μου είπε. Πως το κατάλαβες; Απάντησα. Πες το γυναικεία διαίσθηση. Μου ζήτησε να του τηλεφωνήσω. Εγώ ήμουν λίγο κουμπωμένη αλλά όταν με ρώτησε. Tι περίμενες από εμένα. Απάντησα. Μόνο μια αγκαλίτσα!

ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ! Η μαγική λέξη. "Σε παρακαλώ κλείσε το τηλέφωνο κι έλα εδώ όσο πιο γρήγορα μπορείς". Το έκανα. Κι από εκείνη τη μέρα δεν έχουμε χωρίσει ούτε μία στιγμή. Εδώ και ένα χρόνο ζούμε μαζί. Κάποια στιγμή θα παντρευτούμε!

Κοντά σου γνώρισα την ευτυχία. Ένιωσα πως είμαι ακόμη ΓΥΝΑΙΚΑ.

Δον Κιχώτη μου σε ευχαριστώ για όσα απλόχερα μου έχεις δώσει. Σ' ΑΓΑΠΩ!

Είμαι
Και ψάχνω
Ηλικία Από Έως
14 μεγάλες αλήθειες για το σεξ που πρέπει να γνωρίζεις

14 μεγάλες αλήθειες για το σεξ που πρέπει να γνωρίζεις

Νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα για το σεξ; Κάνεις λάθος ... Υπάρχουν κάποια δεδομένα που σου έχουν ξεφύγει!Δε...

Θέλεις να ξεκινήσεις μία νέα σχέση; Δες αν είσαι ψυχολογικά και συναισθηματικά σε ετοιμότητα …

Θέλεις να ξεκινήσεις μία νέα σχέση; Δες αν είσαι ψυχολογικά και συναισθηματικά σε ετοιμότητα …

Πριν μπεις στην διαδικασία να ξεκίνησεις μία νέα σταθερή σχέση ... διάβασε το παρακάτω άρθρο, θα σου φανε...

Οι πιο συχνές δικαιολογίες για να μην κάνετε σεξ…

Οι πιο συχνές δικαιολογίες για να μην κάνετε σεξ…

Μήπως τον τελευταίο καιρό η σεξουαλική σου ζωή δεν είναι πλέον και τόσο ενεργή; Ενώ προσπαθείς να «ανάψει...